با استراتژی های SMT بهتر، دستگاه های پزشکی خود را متحول کنید

من بارها و بارها یک الگو را در الکترونیک پزشکی می بینم: محصول کوچک به نظر می رسد، اما خطر بزرگ است. یک مشکل لحیم کاری کوچک، یک اتصال ضعیف یا یک رکورد از دست رفته می تواند ساخت را کند کند و به تیم استرس اضافه کند. به همین دلیل است که من SMT را برای دستگاه‌های پزشکی به‌عنوان فرآیندی می‌دانم که در هر مرحله به کنترل نیاز دارد، نه کاری که با خروج هیئت مدیره از خط به پایان می‌رسد. من با یک هیئت پزشکی مانند یک تابلوی مصرف عمومی رفتار نمی کنم. وقتی کار را برنامه‌ریزی می‌کنم، به سه نکته اهمیت می‌دهم: - قرارگیری پایدار - بازرسی تمیز - ثبت کامل ردیابی این نکات ساده به نظر می‌رسند. آنها بعداً از دردسرهای زیادی نجات می دهند. یک خط SMT خوب قبل از قرار دادن قسمت اول شروع می شود. من BOM، ردپا و طراحی پد را بررسی می کنم. من می‌خواهم دهانه خمیر، ضخامت شابلون و اندازه مولفه متناسب با برد باشد، نه با آن مبارزه کنم. اگر قطعه بسیار کوچک است یا بسته اتصال لحیم کاری را پنهان می کند، من برنامه بازرسی اضافی را زودهنگام دارم. این انتخاب کوچک می تواند کار مجدد را پس از مونتاژ کاهش دهد. به خمیر و ریفلد هم توجه زیادی دارم. مقدار خمیر، حرارت تخته و مشخصات فر همگی به محل اتصال نهایی شکل می‌دهند. اگر پروفیل خیلی تیز باشد، صفحه می تواند خیس شدن ضعیف یا جابجایی قطعات را نشان دهد. اگر خیلی نرم باشد، ممکن است مفصل به خوبی شکل نگیرد. من پروفایلی را دوست دارم که با تخته، قطعات و خمیر مطابقت داشته باشد، زیرا فرآیند آرام آسان‌تر تکرار می‌شود. بازرسی به همان اندازه اهمیت دارد. AOI به من کمک می کند تا خطاهای قرارگیری، مسائل قطبی و قطعات گم شده را سریع تشخیص دهم. اشعه ایکس زمانی که بسته ناحیه لحیم کاری را پنهان می کند کمک می کند. برای ساخت دستگاه های پزشکی، من نمی خواهم حدس بزنم. من مدرک می خواهم که هیئت مدیره با برنامه مطابقت دارد. قابلیت ردیابی نکته دیگری است که هرگز نادیده نمی گیرم. من اعداد زیاد، تنظیمات ماشین و یادداشت‌های تست را به راحتی پیدا می‌کنم. زمانی که یک تیم باید بعداً هیئت مدیره را بررسی کند، سوابق واضح کار را آسان تر می کند. این در طول ممیزی ها، بررسی های تعمیر و بررسی علل ریشه ای کمک می کند. من یک بار به یک برد مانیتور پوشیدنی فشرده نگاه کردم که به دلیل نقص های کوچک لحیم کاری اطراف قطعات متراکم، مدام در تست نهایی شکست خورد. چیدمان فشرده بود، و تیم مونتاژ تمام تلاش خود را انجام می‌داد، با این حال فرآیند به کنترل بیشتری نیاز داشت. پس از اینکه تیم طراحی شابلون را تنظیم کرد، مقدار خمیر را اصلاح کرد و پس از جریان مجدد بررسی دقیق‌تری را اضافه کرد، ساخت تخته آسان‌تر و قابل اعتمادتر شد. این نوع تغییر ممکن است از بیرون کوچک به نظر برسد. روی خط، خیلی تغییر می کند. من هم به هندلینگ اهمیت می دهم. کنترل ESD، ذخیره سازی تمیز و قوانین کار واضح به محافظت از قطعات حساس کمک می کند. یک ساخت خوب فقط مربوط به ماشین ها نیست. همچنین در مورد عادات است. وقتی تیم هر روز همان مراحل تمیز را دنبال می کند، نتیجه ثابت تر می شود. اگر بخواهم SMT هوشمندتر را در یک خط توصیف کنم، این را می گویم: فرآیند را ساده برای تکرار، ساده برای بازرسی، و ساده برای ردیابی. این چیزی است که به تیم های تجهیزات پزشکی کمک می کند تا با استرس کمتری حرکت کنند. نه وعده های بلند کلمات فانتزی نیست فقط مونتاژ دقیق، پاک کردن سوابق و کنترل ثابت از ابتدا تا انتها.

وقتی با تیم های محصول صحبت می کنم، بارها و بارها همان نقطه درد را می شنوم. این دستگاه در آزمایشگاه کار می کند، اما مشکلات کوچک پس از مونتاژ ظاهر می شود. اتصال لحیم کاری ضعیف یک قسمت جابجا شده یک پل کوچک روی تخته. این مسائل می تواند منجر به گرما، برق ناپایدار، از دست دادن سیگنال یا خرابی دستگاه در میدان شود. برای من، اینجاست که کار SMT بهتر شروع می شود. ایمنی فقط در مورد پوسته محصول نهایی نیست. روی PCB شروع می شود. من دیده ام که چقدر ریسک ناشی از کنترل ضعیف فرآیند است. یک بار یک پروژه پوشیدنی کوچک با بازنشانی‌های تصادفی در طول آزمایش برای من آمد. تابلو در یک نگاه تمیز به نظر می رسید. پس از بررسی خط SMT، علت واقعی ظاهر شد: حجم خمیر ناهموار بود، و یک کانکتور در یک طرف خیس شدن ضعیفی داشت. تعمیر، طراحی مجدد بزرگی نبود. مرحله چاپ را تمیز کردیم، بررسی‌های قرارگیری را تنظیم کردیم و کنترل جریان مجدد را محکم کردیم. نرخ شکست به سرعت کاهش یافت. اولین چیزی که روی آن تمرکز می کنم، چاپ خمیری است. اگر خمیر لحیم کاری خاموش باشد، بقیه مراحل ساخت روی پای اشتباه شروع می شود. من تراز ثابت استنسیل، دیافراگم‌های تمیز و چک چاپی می‌خواهم که پدهای حذف شده یا خمیر اضافی را بگیرد. چاپ خوب به مفصل پایه بهتری می دهد. چاپ نامناسب مشکلاتی ایجاد می کند که بعداً ظاهر می شوند، اغلب زمانی که دستگاه از قبل در حال استفاده است. سپس به دقت قرار دادن نگاه می کنم. قطعات کوچک می توانند بیش از آنچه مردم انتظار دارند حرکت کنند. این موضوع در تخته های متراکم، ماژول های برق و قطعات نزدیک به منابع گرما اهمیت زیادی دارد. اگر داده‌های محل قرارگیری شل باشد، ممکن است برد همچنان بررسی‌های اولیه را انجام دهد و پس از لرزش یا تنش حرارتی از کار بیفتد. من فرآیندی را ترجیح می‌دهم که در آن تنظیمات دستگاه، کنترل فیدر و تأیید قطعات همه ردیابی شوند. این باعث می شود ساخت پایدارتر شود. Reflow مکان دیگری است که من هرگز دوست ندارم حدس بزنم. برد به مشخصات حرارتی مناسب برای قطعات روی آن نیاز دارد. گرمای بیش از حد می تواند به قطعات آسیب برساند یا پدها را بلند کند. گرمای خیلی کم می تواند مفاصل را ضعیف کند. من متوجه شده ام که یک برد با اندازه قطعات مخلوط اغلب به کنترل پروفایل نزدیک نیاز دارد، نه یک تنظیم یک اندازه. هنگامی که پروفیل با برد مطابقت داشته باشد، اتصال لحیم کاری بهتر به نظر می رسد و دوام بیشتری دارد. بازرسی نیز از مشکلات زیادی جلوگیری می کند. من AOI یا اشعه ایکس را به عنوان مراحل اضافی در نظر نمی‌گیرم. من با آنها به عنوان بخشی از شبکه ایمنی رفتار می کنم. AOI می تواند قطعات گم شده، خطاهای قطبی و خطرات پل را شناسایی کند. اشعه ایکس به مفاصل پنهان و بسته های سخت تر کمک می کند. یک تخته می تواند از بیرون خوب به نظر برسد و همچنان مفصل داخلی ضعیفی داشته باشد. اگر دستگاه‌های ایمن‌تری می‌خواهم، می‌خواهم این خطر زودتر دیده شود، نه پس از ارسال. به بازخورد هم اهمیت می دهم. یک خط SMT خوب نه تنها باید نقص ها را تشخیص دهد. باید به ما بگوید که چرا آنها اتفاق افتادند. خمیر خیلی غلیظ بود؟ آیا یک فیدر دریفت شد؟ آیا منطقه فر داغ شد؟ من فرآیندی را دوست دارم که در آن تیم می‌تواند مشکل را ردیابی کند، علت را برطرف کند و از بروز مجدد همان خطا جلوگیری کند. این عادت چیزی است که مونتاژ را به یک سیستم امن تر تبدیل می کند. یک مثال در ذهنم می ماند. یکی از مشتریانی که یک دستگاه خانگی کوچک می‌سازد، بارها در مورد خاموش شدن ناگهانی آن شکایت کرده است. هیئت مدیره به یکباره شکست نمی خورد. تحت تاثیر گرما و نور از کار می افتاد. پس از بررسی، یک مفصل ضعیف در نزدیکی بخش برق پیدا کردیم. لحیم کاری در نگاه اول قابل قبول به نظر می رسید، با این حال اتصال نمی توانست در استفاده دوام بیاورد. یک فرآیند SMT فشرده تر، بازرسی بهتر و یک تغییر کوچک در طرح پد، محصول را به مراتب پایدارتر کرده است. برای من، دستگاه‌های ایمن‌تر ناشی از کنترل فرآیند آرام است، نه از شعار. چاپ تمیز. قرارگیری دقیق کنترل جریان مجدد محکم بازرسی جامد. بازخورد واقعی از خط. هنگامی که این قطعات با هم کار می کنند، اعتماد به برد آسان تر است، استفاده از دستگاه آسان تر است و خطر نقص های پنهان کاهش می یابد. اگر من محصولی می ساختم که مردم هر روز از آن استفاده کنند، از خط SMT شروع می کردم. اینجاست که اشتباهات کوچک می توانند رشد کنند و همچنین می توان خیلی از مشکلات را زودتر متوقف کرد.

من همین مشکل را در بسیاری از خطوط SMT دیده ام. هیئت مدیره بررسی‌های اولیه را انجام می‌دهد، اما مشکلات کوچک هنوز بعداً ظاهر می‌شوند. یک پل لحیم کاری کوچک یک قسمت جابجا شده یک مفصل ضعیف که در ابتدا خوب به نظر می رسد. برای مونتاژ PCB دستگاه پزشکی، چنین شکافی به سختی قابل قبول است. من دنبال یک خط براق نیستم. من به دنبال خطی هستم که پایدار، قابل تکرار و کنترل آسان باشد. تمرکز من ساده است: - چاپ خمیر تمیز - قرار دادن ثابت - یک نمایه جریان مجدد که متناسب با برد - بازرسی قوی در هر نقطه کلیدی - سوابق واضح برای هر دسته ای که با خمیر لحیم کاری شروع می کنم. اگر چاپ خمیر ناهموار باشد، بقیه خط هزینه آن را پرداخت می کند. من دیده ام که بردهای سنسور کوچک عملکرد خود را از دست می دهند زیرا حجم خمیر از یک شیفت به شیفت بعدی تغییر می کند. پس از اینکه تیم تمیز کردن شابلون را تنظیم کرد و رسوبات خمیر را بیشتر بررسی کرد، اعتماد به خط آسان‌تر شد. در مرحله بعدی قرار دادن کامپوننت را تماشا می کنم. تخته های پزشکی اغلب دارای قطعات ریز، پسیوهای کوچک و فاصله تنگ هستند. یک جابجایی کوچک می تواند بعداً منجر به دوباره کاری شود. من تنظیماتی را ترجیح می دهم که در زیر بار آرام بماند. فیدرهای پایدار، مراقبت دقیق از نازل و بررسی های منظم تفاوت واقعی را ایجاد می کنند. Reflow به همان اندازه اهمیت دارد. ممکن است یک تخته خوب به نظر برسد، اما اگر مشخصات حرارتی خاموش باشد، اتصالات لحیم ممکن است آسیب ببینند. من یک بار با یک سازنده برد مانیتور بیمار کار می کردم که مدام نقص های لحیم کاری تصادفی را در نزدیکی همان ناحیه برد مشاهده می کرد. تیم مشخصات فر را تنظیم کرد و آن را با جرم تخته مطابقت داد. نتیجه مفاصل یکنواخت تر و بازگشت غافلگیرکننده کمتر از آزمایش بود. بازرسی برای من نشان نهایی نیست. من با آن به عنوان بخشی از فرآیند رفتار می کنم. - SPI به من کمک می‌کند تا مشکلات خمیر را زود تشخیص دهم - AOI به من کمک می‌کند تا مشکلات محل قرارگیری و لحیم کاری را سریع تشخیص دهم - اشعه ایکس می‌تواند در مواقعی که مفاصل پنهان نیاز به بررسی دقیق‌تری دارند کمک کند - گزارش‌های فرآیند به من کمک می‌کنند تغییرات را ردیابی کنم و چه زمانی به طبقه مغازه توجه می‌کنم. کنترل ESD، حمل و نقل تمیز و عادات اپراتور بیش از آن چیزی است که بسیاری از تیم ها انتظار دارند. خط بورد پزشکی نیازی به نمایش ندارد. نیاز به نظم و انضباط دارد. من قوانین ساده ای را دوست دارم که مردم بتوانند هر روز از آنها پیروی کنند. اگر خط به راحتی قابل درک باشد، تکرار کار آسان تر می شود. قابلیت ردیابی نکته دیگری است که هرگز از آن نمی گذرم. وقتی بردی برای کیفیت درجه پزشکی از طریق SMT حرکت می‌کند، می‌خواهم بدانم از کدام قسمت خمیر استفاده شده است، کدام مشخصات فر اجرا شده است، کدام اپراتور کار را انجام داده است، و کدام نتیجه بازرسی از هر مرحله به دست آمده است. این رکورد زمانی که نقصی ظاهر می شود، مسیر روشنی را به تیم می دهد. من وعده خروجی کامل را نمی دهم. من انتظار خطاهای کمتر، کنترل بهتر و مسیر هموارتر از چاپ تا تست نهایی را دارم. اگر خط SMT را برای کارهای تجهیزات پزشکی ارتقا می دهید، من با نکاتی که کیفیت را بیشتر لمس می کنند شروع می کنم: چاپ، قرار دادن، گرما، بازرسی و داده. به خطی که آرام، تمیز و به خوبی ردیابی شده باشد، راحت تر قابل اعتماد است. این نوعی ارتقا است که من ترجیح می دهم.

وقتی با مونتاژ وسایل پزشکی کار می کنم، مدام به یک مشکل برمی گردم: اشتباهات کوچک می توانند به دردسر بزرگ تبدیل شوند. شل شدن کانکتور، از دست رفتن مرحله گشتاور، سطح کثیف یا مخلوط شدن برچسب می تواند تولید را کند کند و خطری را برای کاربر نهایی ایجاد کند. هدف من هرگز فقط ساختن سریع نیست. هدف من ساختن دستگاه هایی است که ثابت بماند، بازرسی را پشت سر بگذارد، و در استفاده روزانه پایدار بماند. من دیده ام که چگونه قابلیت اطمینان کل خط را تغییر می دهد. یک تیم ممکن است کارگران ماهر و تجهیزات خوبی داشته باشد، اما نقص های تکراری همچنان ظاهر می شود زیرا فرآیند پایدار نیست. یک شیفت به یک طرف قطعات را کنترل می کند، یک شیفت دیگر آنها را به طریق دیگری اداره می کند. یک تامین کننده یک جزء را کمی تغییر می دهد. یک لامپ فرسوده می شود. مونتاژ هنوز اتفاق می افتد، اما نتیجه هر بار یکسان نیست. به همین دلیل است که من روی کنترل تمرکز می کنم، نه حدس زدن. من با نقشه فرآیند شروع می کنم. من می خواهم هر مرحله از مونتاژ دستگاه پزشکی قابل مشاهده باشد. من باید بدانم قطعه از کجا وارد خط می شود، کجا حمل می شود، کجا تست می شود و کجا بسته بندی می شود. وقتی بتوانم مسیر کامل را ببینم، می توانم نقاط ضعف را سریعتر پیدا کنم. یک مثال ساده یک دستگاه مانیتورینگ دستی است. اگر محفظه به خوبی بنشیند، دکمه‌ها احساس خوبی داشته باشند، و برد مدار تست را پشت سر بگذارد، اگر چسبندگی ناهموار باشد، ممکن است محصول بعداً از کار بیفتد. من دیده ام که این نوع مشکل بعد از حمل و نقل ظاهر می شود، نه در حین ساخت. به همین دلیل است که نقشه برداری فرآیند اهمیت دارد. این به من کمک می‌کند تا مشکلات را قبل از تبدیل شدن به بازگشت میدان پیدا کنم. من همچنین دستورالعمل های کار را روشن نگه می دارم. مردم زمانی بهتر عمل می کنند که مراحل آن آسان باشد. من دستورالعمل‌های کوتاه، عکس‌های تمیز، مقادیر اندازه‌گیری‌شده، و نقاط عبور یا شکست واضح را ترجیح می‌دهم. اگر اپراتور نیاز به توقف و تفسیر معنای یک مرحله داشته باشد، احتمال خطا افزایش می یابد. من روی خطوطی کار کرده‌ام که یکی از دستورالعمل‌ها می‌گوید: «ایمن را محکم کنید». این عبارت جای تردید باقی می گذارد. یک نسخه بهتر مقدار گشتاور، ابزار مورد استفاده و روش بررسی را می دهد. این همان جزئیاتی است که از مونتاژ دستگاه پزشکی قابل اعتماد پشتیبانی می کند. من به ابزارها توجه می کنم. اگر ابزار پایدار نباشد، یک فرآیند خوب همچنان ممکن است بلغزد. درایورهای گشتاور، ابزارهای فشرده، سیستم‌های بینایی و دستگاه‌های تست همگی نیاز به بررسی منظم دارند. من کالیبراسیون را به عنوان یک کادر برای تیک تلقی نمی کنم. من آن را به عنوان بخشی از کیفیت محصول در نظر می‌گیرم. من موردی را از خط قرارداد فرعی دستگاه به یاد دارم که در آن یک رابط به چشم خوب به نظر می رسید، اما نیروی وارد کردن از ابزاری به ابزار دیگر متفاوت بود. قطعات بازرسی اولیه را پشت سر گذاشتند، اما برخی از واحدها بعداً در تست عملکرد شکست خوردند. رفع مشکل یک طراحی مجدد عمده نبود. این تیم ابزارها را بررسی کردند، برنامه تعمیر و نگهداری دقیق تری تنظیم کردند و وسایل را با دقت بیشتری مطابقت دادند. نرخ نقص کاهش یافت زیرا کار تکرارپذیرتر شد. من همچنین روی کنترل مواد تمرکز می کنم. مونتاژ دستگاه پزشکی اغلب به قطعات کوچکی بستگی دارد که شبیه به هم هستند اما رفتار یکسانی ندارند. یک واشر با سختی نامناسب، یک پیچ از یک قطعه متفاوت، یا بسته بندی که ذرات را می ریزد می تواند بر نتیجه نهایی تأثیر بگذارد. من ردیابی تعداد زیادی، چک های دریافتی و قوانین ذخیره سازی را می خواهم که کارگران بتوانند بدون سردرگمی از آنها پیروی کنند. اگر تیمی از سطل های مختلط یا سینی های باز بدون برچسب های واضح استفاده کند، می دانم که مشکلاتی به دنبال خواهد داشت. ممکن است با یک قسمت اشتباه شروع شود. سپس به یک مسئله دسته ای تبدیل می شود. سپس برای همه روی زمین تبدیل به دوباره کاری، تاخیر و استرس می شود. آموزش هم مهمه من تصور نمی کنم که یک اپراتور ماهر بتواند بدون پشتیبانی با هر دستگاهی سازگار شود. هر محصولی خطرات خاص خود را دارد. یک سنسور پوشیدنی، یک مجموعه تزریق و یک کارتریج عیب‌یابی نیازی به کنترل یکسان ندارند. من آموزشی می خواهم که دلیل پشت گام را نشان دهد، نه فقط خود قدم را. وقتی مردم درک می کنند که چرا یک سطح باید تمیز بماند یا چرا یک مهر و موم باید در موقعیت خاصی قرار گیرد، با دقت بیشتری کار می کنند. من دیده ام که اپراتورهای جدید با دریافت نسخه نمایشی زنده، یک قطعه نمونه و یک راهنمای نقص ساده، به سرعت بهبود می یابند. این رویکرد بهتر از اسلایدهای طولانی با متن متراکم کار می کند. آزمایش باید با خطر مطابقت داشته باشد. من معتقدم هر مرحله مونتاژ مهم باید یک بررسی داشته باشد که برای آن محصول منطقی باشد. یک بازرسی بصری می تواند یک کلیپ گم شده را بگیرد. آزمایش نشتی می تواند خرابی آب بندی را نشان دهد. یک تست عملکردی می تواند خطاهای سیم کشی یا سنسور را تشخیص دهد. روش تست باید با حالت شکست مطابقت داشته باشد. یک مورد واقعی که در ذهن من باقی می ماند مربوط به یک پمپ کوچک قابل حمل است. این واحد در خط کامل به نظر می رسید، اما یک ترک کوچک در قسمت قالب گیری شده باعث کاهش فشار پس از استفاده می شد. تیم یک بررسی فشار هدفمند در نزدیکی انتهای خط اضافه کرد و مشکل را زودتر کشف کرد. درس ساده بود: بازرسی زمانی بهترین کار را دارد که به دنبال مشکل واقعی باشد، نه فقط یک مشکل کلی. من همچنین برای ردیابی ارزش قائل هستم. اگر نقصی ظاهر شد، می‌خواهم بدانم واحد در کدام شیفت ساخته شده است، چه تعداد زیادی از قطعات وارد آن شده‌اند، کدام تستر بررسی نهایی را انجام داده و کدام اپراتور مرحله حیاتی را انجام داده است. این رکورد چیزی بیش از پشتیبانی از تحقیقات انجام می دهد. این به تیم کمک می کند تا یاد بگیرد و پیشرفت کند. وقتی روندها را بررسی می کنم، قابلیت ردیابی به من اطمینان می دهد. اگر یک لات تامین کننده تعداد بیشتری را رد کند، می توانم سریعتر عمل کنم. اگر یکی از وسایل خرابی بیشتری ایجاد کند، می توانم استفاده از آن را متوقف کرده و آن را تعویض کنم. بدون سوابق، من با نظرات مانده ام. با سوابق می توانم بر اساس حقایق تصمیم بگیرم. دیدگاه من ساده است: مونتاژ دستگاه های پزشکی قابل اعتماد ناشی از عادت های پایدار است. من گام‌های تمیز، ابزارهای روشن، کنترل دقیق مواد، آموزش قوی و تست‌هایی می‌خواهم که با خطرات واقعی مطابقت داشته باشند. وقتی این قطعات با هم کار می کنند، خط با ضایعات کمتر و اعتماد بیشتر اجرا می شود. من دنبال شرایط عالی نیستم. من سیستم‌هایی می‌سازم که می‌توانند فشار عادی، تغییرات کوچک و کار انسان را تحمل کنند. این چیزی است که مونتاژ را روز به روز قابل اعتمادتر می کند.

من به SMT برای سازندگان تجهیزات پزشکی به عنوان یک فرآیند کنترل ریسک نگاه می کنم، نه فقط یک مرحله ساخت. یک PCB پزشکی کار متفاوتی با برد مصرف کننده دارد. اتصال لحیم کاری از دست رفته، مشخصات جریان مجدد ضعیف یا سابقه ردیابی ضعیف می تواند پروژه را کند کند، ضایعات را افزایش دهد و برای کل تیم استرس ایجاد کند. من بارها و بارها همان الگو را می بینم: محصول در آزمایشگاه کار می کند، سپس خط شروع به آشکار کردن شکاف های کوچک در کنترل فرآیند می کند. رویکرد من ساده است. من روی نکاتی تمرکز می کنم که بر کیفیت، تکرارپذیری و آمادگی حسابرسی تأثیر می گذارد. با ریسک محصول شروع کنید، نه با راه اندازی دستگاه. من قبل از هر طرح خطی یک سوال می پرسم: چه چیزی ممکن است در این برد خراب شود و این برای دستگاه چه معنایی دارد؟ یک مانیتور پوشیدنی، یک کنترلر پمپ و یک ماژول تشخیصی خطر یکسانی ندارند. بردی با آی سی های ریز، اندازه های بسته بندی مخلوط یا کانکتورهای متراکم به کنترل چاپ دقیق تر و بازرسی قوی تر نیاز دارد. تخته ای با انرژی باتری یا تماس با بیمار نیاز به پیگیری دقیق تری دارد. من دوست دارم این را زودتر قفل کنم: - BOM تایید شده - جایگزین تایید شده - کنترل بازبینی تابلو - نقاط تست برای خط و آزمایشگاه - محدودیت های پذیرش واضح برای لحیم کاری، قرار دادن و تمیز کردن وقتی یک تیم از این مرحله صرف نظر می کند، خط به حدس زدن ادامه می دهد. حدس زدن گران است. فرآیند استنسیل و خمیر را خسته کننده کنید. من می خواهم چاپ خمیر ثابت باشد. این بدان معناست که باز شدن شابلون، ضخامت، نوع چسب و تنظیمات چاپگر باید تحت کنترل باشند. اگر دیافراگم خیلی بزرگ باشد، ممکن است پل زدن روی پین های کوچک را ببینم. اگر خیلی کوچک باشد، ممکن است اتصالات ضعیفی روی قطعات برق ببینم. یک پروژه کوچک حسگر پوشیدنی این را به وضوح به من نشان داد. تیم یک QFN دقیق در نزدیکی چندین منفعل کوچک داشت. تابلوها چک های اولیه را گذراندند، اما بازدهی نابرابر باقی ماند. علت اصلی تغییر چسب در چاپگر بود. هنگامی که دهانه شابلون تنظیم شد و بررسی های SPI اضافه شد، الگوی نقص به سرعت کاهش یافت. خط کامل نشد. ثابت شد از بازرسی به عنوان بخشی از فرآیند استفاده کنید، نه به عنوان یک مرحله نجات. برای مونتاژ دستگاه پزشکی SMT، من ترجیح می‌دهم بررسی‌های کیفیت را در هر مرحله ایجاد کنم: - SPI برای تشخیص زودهنگام مسائل مربوط به خمیر - AOI برای یافتن عیوب محل قرارگیری و لحیم کاری - اشعه ایکس برای مفاصل پنهان در زمانی که بسته به آن نیاز دارد - ICT یا تست عملکردی برای بررسی‌های الکتریکی - بررسی بصری برای کاری که به چشم انسان نیاز دارد هر ابزار دیدگاه متفاوتی را ارائه می‌دهد. من برای بیان کل داستان به یک صفحه متکی نیستم. اگر بردی دارای BGA، پدهای مخفی یا بخش های متراکم RF باشد، اشعه ایکس می تواند حدس و گمان های زیادی را ذخیره کند. اگر برد ساده باشد، تست AOI و الکتریکی ممکن است بیشتر خطر را پوشش دهد. از قطعات در برابر رطوبت، استاتیک، و آسیب های حمل و نقل محافظت کنید. قطعات دستگاه پزشکی می توانند کوچک، نازک و به راحتی آسیب ببینند. من به کنترل MSL، حفاظت ESD، حمل سینی و نظم کف توجه زیادی دارم. یک خط خوب همچنان می‌تواند بازدهی خود را از دست بدهد، اگر قطعات خیلی طولانی بمانند یا با بسته‌بندی ضعیف وارد شوند. من عادات واضح را دوست دارم: - قسمت های حساس به رطوبت را فقط زمانی که خط آماده است باز کنید - طول عمر کف را دنبال کنید - قرقره ها و سینی ها را در شرایط مناسب ذخیره کنید - از مناطق کار ایمن ESD استفاده کنید - تماس دست را کم نگه دارید این مراحل ساده به نظر می رسند. آنها بعداً درد زیادی را نجات می دهند. قابلیت ردیابی باید از طریق ساخت کامل تابلو را دنبال کند. این موضوع در تولید تجهیزات پزشکی اهمیت زیادی دارد. اگر نقصی ظاهر شد، می‌خواهم تعداد، دسته خمیر، شیفت اپراتور، تنظیمات دستگاه، نمایه جریان مجدد و نتیجه آزمایش را بدانم. بدون آن دنباله، هر تعمیر کند می شود. یک سیستم ردیابی ساده می تواند شامل موارد زیر باشد: - شماره سریال برد - شماره قطعه قطعه - تعداد چسباندن - نسخه استنسیل - نسخه برنامه ماشین - رکورد تست - رکورد دوباره کاری من سیستمی را ترجیح می دهم که استفاده از آن برای تیم آسان باشد. اگر ورود داده ها سنگین باشد، مردم در اطراف آن کار خواهند کرد. سپس رکورد ارزش خود را از دست می دهد. جریان مجدد را به عنوان یک فرآیند اندازه گیری شده در نظر بگیرید. من به تغییر عادت اعتماد ندارم. من مشخصات را با قطعات روی برد چک می کنم. مجموعه های بدون سرب، کانکتورهای حساس و قطعات سنگین دما می توانند به روش های مختلف واکنش نشان دهند. نمایه‌ای که روی کاغذ خوب به نظر می‌رسد ممکن است همچنان حفره‌ها، مفاصل کسل‌کننده یا حرکت در قسمت‌های کوچک ایجاد کند. من معمولاً مراقب موارد زیر هستم: - زمان خیساندن - درجه حرارت اوج - سرعت شیب دار - زمان بالای مایع - تعادل گرمایش تخته یک تغییر کوچک می تواند نتیجه را تغییر دهد. من ترجیح می‌دهم با برد واقعی، خمیر واقعی و ترکیب قطعات واقعی تست کنم. که نمای بهتری نسبت به برگه مشخصات عمومی می دهد. کنترل تغییر را محکم نگه دارید. سازندگان دستگاه های پزشکی اغلب این درد را احساس می کنند. تعویض اجزای کوچک می تواند بی ضرر به نظر برسد. سپس الگوی زمین، رفتار لحیم کاری یا خواندن تست تغییر می کند. من یک مسیر تأیید واضح را برای هر تغییر در BOM، فرآیند یا جریان آزمایش دوست دارم. اگر عرضه‌کننده‌ای روش بسته‌بندی، آبکاری یا مونتاژ را تغییر دهد، می‌خواهم زودتر علامت‌گذاری شود. اگر تیم تغییر را نادیده بگیرد، خط ممکن است در حالی که خطر در پس‌زمینه افزایش می‌یابد به کار خود ادامه دهد. من همچنین یک لیست سؤال کوتاه برای هر تغییر را دوست دارم: - آیا فرم قسمت ثابت می ماند؟ - آیا رد پا معتبر ماند؟ - آیا نتیجه آزمایش ثابت ماند؟ - آیا فرآیند تمیز کردن هنوز کار می کند؟ - آیا مسیر رکورد دست نخورده باقی ماند؟ یک مثال واقع بینانه به ذهن می رسد. یک تیم پزشکی که یک مانیتور پالس جمع و جور ساخته بود، دوباره روی یک ناحیه اتصال دهنده کار کرده بود. خود تابلو خوب بود. این مشکل ناشی از علائم کوچک دست زدن و چسباندن ناهموار در اطراف یک طرف کانکتور بود. رفع نیازی به طراحی تخته جدید نداشت. تیم بررسی چاپ خمیر را محکم کرد، سینی حمل را تغییر داد و یک دروازه بصری سریع قبل از جریان مجدد اضافه کرد. بار دوباره کاری سبک تر شد و تیم زمان کمتری را صرف تعقیب همان خطا کرد. این همان راهنمایی SMT است که من به آن اعتماد دارم. عملی است. قابل تکرار است. با روشی که سازندگان دستگاه های پزشکی کار می کنند مطابقت دارد. دیدگاه من ساده است: بهترین خط SMT برای یک محصول پزشکی خطی است که داده های واضح، خروجی ثابت و شگفتی های کمتری را به تیم ارائه می دهد. اگر بتوانم خطر را زودتر ببینم، برد را به وضوح دنبال کنم و روند را تحت کنترل داشته باشم، می توانم با اطمینان بیشتری از محصول پشتیبانی کنم.

من همین مشکل را در بسیاری از خطوط SMT می بینم: خروجی کاهش می یابد نه به این دلیل که تیم کمتر کار می کند، بلکه به این دلیل که خط هر روز انتخاب های کوچک بدی انجام می دهد. یک تخته روی کاغذ ساده به نظر می رسد، اما یک انتخاب ضعیف می تواند کل جریان را کند کند. باز شدن اشتباه شابلون می تواند باعث ایجاد مشکلات خمیری شود. یک طرح تغذیه کننده شل می تواند محل توقف و حرکت را ایجاد کند. یک نمایه جریان مجدد ضعیف می تواند منجر به دوباره کاری اضافی شود. من تیم‌هایی را تماشا کرده‌ام که اپراتورها را سرزنش می‌کنند، زمانی که مشکل اصلی راه‌اندازی بود. به همین دلیل است که من روی انتخاب های هوشمندانه SMT تمرکز می کنم. من می‌خواهم خط با مکث‌های کمتر، ساخت‌های تمیزتر و اتلاف حرکت، قطعات و توجه کمتر اجرا شود. من معمولاً از نقطه نظر یک سؤال به خط نگاه می کنم: چه چیزی باعث می شود که برد قبل از رسیدن به تست نهایی سرعت خود را از دست بدهد؟ وقتی من آن را می پرسم، پاسخ اغلب در خود فرآیند است. من با مرحله چاپ چسباندن شروع می کنم. اگر چاپ خمیر ناپایدار باشد، هر مرحله بعدی اثر را احساس می کند. ضخامت شابلون، شکل دیافراگم، پشتیبانی از برد و سرعت چاپ را بررسی می کنم. من همچنین مراقب خمیری هستم که خیلی طولانی روی خط می نشیند. یک کارخانه کوچک الکترونیکی که من با آن کار می‌کردم، مدام نقص‌های پل را در قطعات ریزش می‌دید. تیم فکر می کرد که ماشین قرار دادن علت بوده است. پس از یک نگاه دقیق تر، رسوبات خمیر در یک طرف تخته خیلی سنگین بود. تعمیر ساده بود. تنظیمات چاپ تغییر کرد و میزان نقص به قدری کاهش یافت که تیم زمان کمتری را برای کار مجدد صرف کرد. این نوع تغییر مهم است زیرا خروجی فقط به سرعت مربوط نمی شود. این در مورد تعداد تخته هایی است که برای اولین بار خط را در حالت خوب قرار می دهند. تمرکز بعدی من انتخاب جزء و برنامه ریزی فیدر است. من دوست دارم قطعات با کارایی بالا را در موقعیت های ثابتی روی دستگاه نگه دارم. من همچنین قطعات را به گونه ای گروه بندی می کنم که سفر سر را کاهش دهد. اگر نقشه فیدر حرکات طولانی مدت زیادی را مجبور کند، ماشین سخت تر از آنچه باید کار می کند. من دیده ام که خطوط زمان شگفت انگیزی را از دست می دهند زیرا چند قسمت به ترتیب نامناسبی در برنامه قرار گرفته بودند. دستگاه خراب نشد. طرح انجام شد. انتخاب هوشمند SMT در اینجا فانتزی نیست. عملی است: - هنگامی که طراحی تخته اجازه می دهد قطعات مشابه را در کنار هم نگه دارید - مقادیر مشترک را در نقاطی که به راحتی بارگیری می شوند قرار دهید - تغییرات دستی فیدر را در طول شیفت کاهش دهید - قبل از شروع کار وضعیت حلقه را بررسی کنید این انتخاب ها بدون درخواست عجله از تیم باعث صرفه جویی در زمان می شوند. Reflow نیز نیاز به مراقبت دارد. من با فر به عنوان یک جعبه ثابت که برای هر تخته یکسان عمل می کند، رفتار نمی کنم. هر تخته نیازهای خاص خود را دارد. برخی از تخته ها قطعات حرارتی سنگین را حمل می کنند. برخی از تخته ها فاصله تنگی دارند. برخی از تخته ها به کنترل بیشتری در اطراف رمپ حرارتی نیاز دارند. وقتی تنظیمات جریان مجدد را بررسی می کنم، به تعادل منطقه، سرعت نوار نقاله و دمای اوج نگاه می کنم. من همچنین نتیجه واقعی برد را مقایسه می کنم، نه تنها صفحه دستگاه. مونتاژکننده قراردادی که من از آن بازدید کردم، دارای الگوی اتصالات کسل کننده در یک خانواده محصول بود. خط داده‌های قرارگیری خوبی داشت و مرحله چاپ خوب به نظر می‌رسید. مشکل از نمایه ای بود که یک ناحیه را خیلی سریع گرم می کرد و ناحیه دیگری را پشت سر می گذاشت. پس از اینکه تیم نمایه را تنظیم کرد، تخته ها تمیزتر بیرون آمدند و ایستگاه دوباره کاری ساکت تر ماند. این همان نوع افزایش خروجی است که من به آن اعتماد دارم. از تناسب اندام می آید، نه از هیاهو. انتخاب های بازرسی نیز اهمیت دارد. AOI کمک می کند، اما من از آن به عنوان عصا استفاده نمی کنم. من از آن به عنوان راهنما استفاده می کنم. اگر قوانین بازرسی خیلی شل باشد، نقص ها از بین می روند. اگر آنها خیلی سختگیر باشند، هیئت های خوب بدون دلیل موجه متوقف می شوند. من ترجیح می دهم مسیر بازرسی را حول ترکیب نقص واقعی روی خط تنظیم کنم. این باعث می شود که تیم بر روی ایراداتی متمرکز شود که در واقع زمان بر است. به تامین قطعات و بسته بندی هم توجه دارم. اگر بسته بندی ضعیف باشد یا کیفیت قرقره ناهموار باشد، یک قطعه می تواند مشخصات را برآورده کند و همچنان در خط مشکل ایجاد کند. سرنخ های خم شده، برچسب های مخلوط، مسائل رطوبتی و سینی های آسیب دیده همگی بر خروجی تاثیر می گذارند. من دیده ام که یک خط نیم شیفت را از دست داده است زیرا یک حلقه اشتباه بارگذاری شده است و مشکل خیلی دیر پیدا شده است. یک عادت بهتر ساده است: - قبل از بارگیری برچسب قطعه را بررسی کنید - قطعات حساس را به روش صحیح ذخیره کنید - سوابق کنترل رطوبت را به روز نگه دارید - بسته بندی آسیب دیده را قبل از رسیدن به دستگاه رد کنید. آنها بیش از آنچه مردم انتظار دارند از خروجی محافظت می کنند. نظر من این است که انتخاب های هوشمندتر SMT زمانی بهترین کار را دارند که کل خط از همان منطق پیروی کند. قطعات را با همان دقت چاپ کنید، قرار دهید، جریان دهید، بازرسی کنید و به کار بگیرید. اگر یک مرحله ضعیف باشد، بقیه خط هزینه آن را می پردازد. وقتی به یک تیم کمک می‌کنم تا بازدهی خود را بهبود بخشد، از آنها نمی‌خواهم که هر ایده کوچک را یکباره دنبال کنند. از آنها می‌خواهم نقاطی را انتخاب کنند که باعث توقف، بیشترین بازنگری یا بیشترین دریفت می‌شود. این جایی است که سود معمولاً می نشیند. من شاهد بهبود تخته‌ها بوده‌ام که یک تیم فقط سه چیز را تغییر داده است: کنترل خمیر تمیزتر، برنامه‌ریزی بهتر فیدر و نمایه جریان مجدد ثابت‌تر. بدون درام وعده بزرگی نیست فقط انتخاب های بهتر، یکی یکی. این همان درسی است که مدام به آن بازمی گردم. خروجی خوب SMT به ندرت نتیجه شانس است. این از راه‌اندازی واضح، بررسی‌های دقیق و انتخاب‌هایی ناشی می‌شود که به هیئت مدیره، دستگاه و افرادی که خط را اداره می‌کنند احترام می‌گذارد. ما از سوالات شما استقبال می کنیم: shirlin.su@mac.minaik.com/WhatsApp +8617751097908.

لیانگ چن، 2023، استراتژی‌های کنترل فرآیند برای SMT در مونتاژ دستگاه‌های پزشکی مایا تامپسون، 2022، چاپ خمیر لحیم قابل اعتماد برای تولید PCB با چگالی بالا ایتان بروکس، 2021، بهینه‌سازی نمایه جریان مجدد در ساخت الکترونیک دقیق و Nina Patel، و Nina Patel2، تخته های مدار الیور وانگ، 2020، شیوه های تضمین کیفیت در خطوط SMT برای دستگاه های الکترونیکی حساس، سوفیا میلر، 2023، برنامه ریزی مونتاژ هوشمندتر برای خروجی پایدار در الکترونیک پزشکی