محصولات پزشکی: 100٪ قابلیت ردیابی - دیگر حدس و گمان نیست.

وقتی محصولی را می خرم، نمی خواهم حدس بزنم. من می خواهم بدانم از کجا آمده است، چه کسی آن را مدیریت کرده است و چه چیزی در این مسیر تغییر کرده است. این همان بخشی است که بسیاری از مشتریان اکنون به آن اهمیت می دهند، حتی زمانی که آن را با صدای بلند نمی گویند. من بارها و بارها همین الگو را دیده ام. خریدار ظاهر یک کالا را دوست دارد، سپس مکث می کند. کجا ساخته شد؟ خوب ذخیره شده بود؟ آیا می توانم به منبع اعتماد کنم؟ اگر نتوانم به این سوالات پاسخ دهم، فروش سخت تر می شود. اگر بتوانم با حقایق روشن به آنها پاسخ دهم، مکالمه راحت تر و آرام تر می شود. به همین دلیل است که منشاء اهمیت دارد. به یک کیسه دانه قهوه فکر می کنم. اگر فقط بگویم "قهوه ممتاز"، پیام خالی به نظر می رسد. اگر بگویم لوبیاها از یک مزرعه کوچک در کلمبیا آمده اند، در یک کباب محلی برشته شده اند و هفته گذشته بسته بندی شده اند، محصول واقعی تر به نظر می رسد. یک خریدار می تواند مسیر را به تصویر بکشد. داستانی شروع به شکل گیری می کند. اعتماد از آن مسیر رشد می کند، نه از وعده های بزرگ. من همین موضوع را در مورد میوه های تازه می بینم. طعم سیب های یک باغ با سیب هایی که در جای دیگر چیده شده اند متفاوت است. مشتری که نام باغ، فصل برداشت و روش نگهداری را بداند، می تواند انتخاب بهتری داشته باشد. والدینی که برای کودک میوه می‌خرند، چنین جزئیاتی را می‌خواهند. صاحبان کافه ها، خریداران مواد غذایی و افرادی که به کنترل کیفیت اهمیت می دهند نیز همین کار را می کنند. برای من، دانستن مبدا فقط بازاریابی نیست. همچنین در مورد کنترل ریسک است. هنگامی که یک محصول دارای سوابق منبع واضح است، می توانم سریعتر تامین کننده را بررسی کنم. اگر مشتری سوال سختی بپرسد، نیازی به حدس زدن ندارم. من می توانم واقعیت ها را نشان دهم. این باعث صرفه جویی در زمان برای هر دو طرف می شود و فشار را در فرآیند فروش کاهش می دهد. من سیستم های ساده ای را دوست دارم که این کار را آسان می کنند. یک کد QR روی بسته می تواند به داده های مزرعه، یادداشت های کارخانه، شماره دسته یا سوابق حمل و نقل اشاره کند. یک برچسب کوچک وقتی خوب نوشته شود می تواند کارهای زیادی انجام دهد. من نیازی به زبان فانتزی ندارم. من به جزئیات واضحی نیاز دارم که یک خریدار عادی بتواند آن را درک کند. یک مثال برای من ماند. یک بار مشتری دو روغن زیتون را مقایسه کرد. یک بطری فقط یک نام تجاری و یک ادعای مبهم داشت. دیگری کشور مبدا، تاریخ برداشت و محل بسته بندی را نشان می داد. بطری دوم کمی بیشتر قیمت داشت، اما خریدار آن را انتخاب کرد. دلیلش هم ساده بود خریدار نسبت به آنچه داخل بطری است، اطمینان بیشتری پیدا کرد. آن انتخاب بر اساس تبلیغات تبلیغاتی نبود. بر اساس اطلاعات بود. من هنگام نوشتن محتوای محصول از همین ایده استفاده می کنم. من با منبع شروع می کنم. سپس مسیر را توضیح می دهم. سپس نشان می دهم که آن مسیر برای خریدار چه معنایی دارد. اگر شمع های دست ساز بفروشم، منبع موم، ترکیب رایحه و فرآیند کارگاه را ذکر می کنم. اگر چای بفروشم، منطقه رشد، درجه برگ و تاریخ بسته بندی را ذکر می کنم. جزئیات کار را انجام می دهند. من نیازی به فشار دادن زیاد ندارم. این به جستجوی آنلاین نیز کمک می کند. مردم همیشه به دنبال نام تجاری نیستند. آنها به دنبال سؤالاتی هستند مانند اینکه یک محصول کجا ساخته شده است، چگونه منبع آن است، یا اینکه آیا می توان آن را ردیابی کرد. وقتی آن پاسخ ها را به زبان ساده اضافه می کنم، صفحه با آنچه خریداران می خواهند بدانند مطابقت دارد. محتوا احساس مفیدی می کند، نه اجباری. من آموخته ام که مشتریان سر و صدای بیشتری نمی خواهند. آنها شک کمتری می خواهند. به همین دلیل است که من معتقدم هر محصول باید یک داستان روشن از مبدا را بیان کند. نه داستانی که بر اساس ستایش توخالی ساخته شده باشد. داستانی که بر اساس حقایق، تاریخ ها، مکان ها و افراد ساخته شده است. وقتی می‌توانم نشان دهم یک محصول از کجا آمده است، بیشتر از یک کالا به خریدار می‌دهم. من به آنها دلیلی می دهم که در مورد انتخابی که انجام می دهند احساس ثبات کنند.

من می دانم که ردیابی تجهیزات پزشکی چقدر سریع می تواند از حالت آرام به کثیف برود. یک جعبه دستکش دو بار جابجا می شود. یک کارتن سرنگ در اتاق اشتباهی نشسته است. یک مورد قبل از اینکه کسی متوجه شود منقضی می شود. یک پرستار یک قفسه را چک می کند، سپس دوباره آن را بررسی می کند، سپس از من می پرسد که انبار گم شده کجا رفته است. این همان بخشی است که بسیاری از تیم ها هر روز احساس می کنند: نه کمبود تلاش، بلکه فقدان رکوردهای واضح. وقتی لوازم پزشکی را با دقت دنبال می‌کنم، بیش از همه چیز می‌خواهم: یک نمای ساده از آنچه وارد شده، کجا رفته، چه کسی از آن استفاده کرده است، و چه چیزی باقی مانده است. این نوع کنترل به من کمک می کند حدس و گمان را کاهش دهم، بررسی دستی را کاهش دهم و تیم را بر مراقبت از بیمار متمرکز کنم. من با هویت آیتم شروع می کنم. هر محصول نیاز به یک کد واضح دارد. من یک نام برای سه اندازه مختلف نمی خواهم. من برچسبی را نمی خواهم که روی کاغذ اشتباه کپی شود. من از برچسب های بارکد، شماره SKU، شماره لات و تاریخ انقضا استفاده می کنم. وقتی کالایی را هنگام دریافت اسکن می‌کنم، می‌توانم جعبه، دسته و قفسه را مطابقت دهم. وقتی دوباره در هنگام استفاده آن را اسکن می کنم، می دانم که به دلیلی از اتاق انبار خارج شده است، نه تصادفی. آن قدم کوچک بعدا باعث صرفه جویی در زمان می شود. من همچنین نقشه ذخیره سازی را ساده نگه می دارم. یک انبار زمانی بهتر کار می کند که هر فضایی یک نام داشته باشد. قفسه A2. کابینت 3. جعبه سرد 1. کشوی اتاق درمان 4. اگر یک کاف فشار خون یا بسته پانسمان استریل را جابجا کنم، فوراً مکان را به‌روزرسانی می‌کنم. اگر از آن مرحله بگذرم، ممکن است آن مورد همچنان روی کاغذ وجود داشته باشد، اما تیم نتواند آن را پیدا کند. از آنجایی است که تاخیر شروع می شود. فهرست مکان تمیز نیز در حین انتقال شیفت کمک می کند. یک نفر می رود. شخص دیگری وارد می شود. رکورد هنوز منطقی است. من توجه زیادی به استفاده از تاریخ دارم. یک منبع پزشکی فقط "ناپدید نمی شود". استفاده می شود، برگردانده می شود، تلف می شود، منقضی می شود یا جابه جا می شود. من می خواهم هر یک از آن رویدادها ثبت شود. این به من مسیری می دهد که می توانم بدون اینکه از پنج نفر بخواهم همان جعبه را به خاطر بسپارند دنبال کنم. اگر یک کلینیک از 30 ست IV در هفته استفاده کند، می توانم الگو را ببینم. اگر یکی از بخش‌ها بسیار بیشتر از حد انتظار استفاده کند، می‌توانم ضایعات، اشتباهات ذخیره‌سازی یا تغییر واقعی تقاضا را بررسی کنم. من یک کلینیک کوچک را دیده ام که این کار را فقط با سیاهه های کاغذی انجام می دهد. کارکنان عادت های خوبی داشتند، اما یادداشت ها پراکنده بود. یک ماه، آنها بسته های اضافی مراقبت از زخم را سفارش دادند زیرا قفسه خالی به نظر می رسید. بررسی دقیق تر نشان داد که بسته ها قبلاً در کابینت دیگری ذخیره شده بودند. پس از اینکه آنها شروع به اسکن اقلام روی رسید و در حال صدور کردند، تیم سفارشات تکراری را اغلب انجام نداد. قفسه‌ها منطقی‌تر بودند و کارکنان در مورد اینکه چه کسی چه چیزی را جابجا می‌کند، بحث‌های کمتری داشتند. تاریخ انقضا رو هم نگاه میکنم این بخش بیش از آن چیزی است که بسیاری فکر می کنند. اگر اجازه بدهم خرماها بدون بازبینی در صفحه‌گسترده قرار گیرند، ممکن است مشکل را تنها پس از اینکه مورد برای استفاده خیلی قدیمی شده است، کشف کنم. که باعث ایجاد ضایعات و هزینه اضافی می شود. یک روش بهتر ساده است: اقلام را بر اساس تاریخ پرچم گذاری کنید، آنها را در قفسه مرور کنید و سهام قدیمی را به جلو منتقل کنید. من یک روال واضح اینجا را دوست دارم. - سهام دریافتی را بررسی کنید - دسته و تاریخ را ثبت کنید - سهام قدیمی‌تر را در مکانی قابل مشاهده قرار دهید - اقلام نزدیک به تاریخ را در یک برنامه زمان‌بندی تعیین شده مرور کنید. این به سیستم بزرگی نیاز ندارد. این نیاز به عاداتی دارد که افراد بتوانند آن را حفظ کنند. من همچنین نقاط سفارش مجدد را بر اساس استفاده واقعی نگه می دارم. برخی از تیم ها با حدس زدن سفارش می دهند. من ترجیح می دهم از داده ها سفارش بدهم. اگر یک بسته پانسمان زخم معمولاً شش روز در یک واحد دوام داشته باشد، من نقطه سفارش مجدد را حول آن الگو و زمان تحویل از طرف تأمین‌کننده می‌سازم. اگر تغییر فصلی استفاده را افزایش دهد، من قانون را تنظیم می کنم. اگر محصولی بدون استفاده بماند، قبل از خرید بیشتر به علت آن نگاه می کنم. به این ترتیب است که من انبار را از نازک یا خیلی سنگین نگه می دارم. من می خواهم سابقه برای ممیزی نیز مفید باشد. وقتی کسی می پرسد یک کالا از کجا آمده است، من نباید به جستجوی طولانی نیاز داشته باشم. من باید بتوانم رسید، شماره لات، رکورد حرکت و نقطه استفاده نهایی را نشان دهم. این نوع مسیر به من کمک می کند تا برای بررسی های تیم های داخلی، تامین کنندگان یا مدیران کلینیک آماده بمانم. یک سابقه خوب نیز از کارکنان محافظت می کند. اگر بعداً سؤالی مطرح شد، تیم می‌تواند به جای حافظه به حقایق اشاره کند. دیدگاه من ساده است: ردیابی تجهیزات پزشکی نباید شبیه یک دعوای روزانه باشد. این باید مانند یک سیستم ثابت باشد که حقیقت را می گوید. من برچسب های واضح می خواهم. من نقاط اسکن تمیز می خواهم. من مکان های قفسه ای می خواهم که منطقی باشد. من می خواهم از رکوردهایی استفاده کنم که با کار واقعی مطابقت داشته باشند. من چک های انقضا می خواهم که به شانس بستگی ندارد. وقتی چنین فرآیندی را می‌سازم، اقلام گمشده کمتری، سفارش‌های تکراری کمتر، و پیاده‌روی‌های طولانی کمتری در سراسر مرکز برای جعبه‌ای می‌بینم که باید به راحتی پیدا می‌شد. این همان کنترلی است که من به آن اعتماد دارم. سهام را پاک کنید. حرکت واضح سوابق را پاک کنید.

من بارها و بارها همان نقطه درد را می شنوم: یک محصول پزشکی در دستان بسیاری حرکت می کند، اما هیچ کس مسیر کامل را نمی بیند. جعبه ای به انبار می رسد. یک پرستار کارتن را باز می کند. یک داروساز قفسه را چک می کند. یک خریدار می پرسد که یک لات کجا رفته است. سپس یادداشت ها در کاغذ، فایل های اکسل و حافظه تقسیم می شوند. اینجاست که اشتباهات شروع می شود. من قابلیت ردیابی محصولات پزشکی را کار اضافی نمی دانم. من آن را به عنوان رکوردی می بینم که کار روزانه را آرام نگه می دارد. وقتی می‌توانم تعداد زیادی، شماره سریال، مکان قفسه و انتقال را در یک جریان ردیابی کنم، زمان کمتری را صرف حدس زدن می‌کنم و زمان بیشتری را برای خدمت به افرادی که به محصول نیاز دارند اختصاص می‌دهم. در اینجا نحوه برخورد من با آن است. من از دریافت شروع می کنم. هر کارتن یک برچسب واضح دریافت می کند. من بارکد یا کد QR را اسکن می کنم. نام محصول، شماره دسته، شماره لات، تاریخ انقضا، نام تامین کننده و تاریخ ورود را در یک رکورد ذخیره می کنم. منتظر مرحله پاکسازی بعدی نیستم. من داده ها را در درب می گیرم. همین عادت کوچک خیلی از مشکلات را نجات می دهد. من دیده ام که کلینیک ها هر روز نیم ساعت از دست داده اند، زیرا یک جعبه کیت تست در قفسه اشتباهی با برچسب محو شده قرار گرفته است. یک پرستار قبل از اینکه دسته مناسب را پیدا کند باید سه سیاهه را بررسی می کرد. پس از اینکه تیم اسکن بارکد را در هنگام دریافت راه اندازی کرد، جستجوی قفسه ساده شد. او کد را اسکن کرد، رکورد را بررسی کرد و ادامه داد. من سوابق حرکت را تمیز نگه می دارم. هنگامی که یک محصول از انبار خارج می شود، من یادداشت می کنم که کجا می رود، چه کسی آن را دریافت می کند و چه زمانی حرکت می کند. وقتی برمی گردد، آن را نیز ثبت می کنم. وقتی سهام تغییر می کند، تعداد را فوراً به روز می کنم. این به من یک زنجیره روشن از حضانت می دهد. من می توانم مسیر از تامین کننده تا ذخیره سازی را برای استفاده ببینم. اگر سوالی پیش آمد، نیازی به بازسازی داستان از حافظه ندارم. من همچنین تاریخ انقضا را از نزدیک تماشا می کنم. محصولات پزشکی منتظر یک روز پرمشغله نیستند تا بد شوند. برای مواردی که به زودی نیاز به توجه دارند، هشدار تنظیم کردم. سهام قدیمی را به جلو می برم. اقلام کند حرکت را قبل از تبدیل شدن به زباله چک می کنم. این به من کمک می کند تا ضرر را کاهش دهم بدون اینکه تیم را مجبور به تعقیب هر قفسه در تمام طول روز کنم. بیمارستان کوچکی که با آن کار می‌کردم با ست‌های تزریق نزدیک به انقضا مشکل داشت. کارکنان می‌دانستند که انبار دارند، اما نمی‌دانستند ابتدا از کدام کارتن استفاده کنند. پس از افزودن برچسب‌های ساده تاریخ و فهرست اسکن هفتگی، اقلام نزدیک به انقضا را به سرعت پیدا کردند و از آنها به ترتیب درست استفاده کردند. هیچ چیز فانتزی نیست فقط سوابق پاک و عادات ثابت. من همچنین برای بررسی های فراخوان آماده می شوم. وقتی یک تامین کننده اخطاریه می فرستد، من پاسخ های سریع می خواهم. کدام لات وارد شد؟ کجا رفت؟ از کدام واحدها استفاده شد؟ کدام یک هنوز ذخیره می شوند؟ اگر بتوانم در عرض چند دقیقه به این سوالات پاسخ دهم، تیم آرام‌تر می‌ماند و قدم بعدی آسان‌تر می‌شود. این ارزش ردیابی است. این یک جستجوی کثیف را به یک بررسی واضح تبدیل می کند. فرآیند من معمولاً این مراحل را دنبال می‌کند: - دریافت محصول و اسکن کد - ذخیره جزئیات دسته، لات و انقضا - اختصاص مکان ذخیره‌سازی - ثبت هر حرکت و تحویل - بررسی موجودی و تاریخ انقضا بر اساس یک برنامه زمان‌بندی مشخص - نگه داشتن یک فایل تمیز برای ممیزی و بررسی‌های فراخوان من سیستم را ساده نگه می‌دارم زیرا کارکنان به سرعت نیاز دارند. اگر فرآیندی سنگین به نظر برسد، افراد از مراحل می‌گذرند. هنگامی که صفحه نمایش واضح است و برچسب ها به راحتی قابل خواندن هستند، تیم هر روز همان روش را دنبال می کند. به طرف بیمار هم اهمیت می دهم. یک محصول پزشکی ممکن است مانند یک مورد کوچک در قفسه به نظر برسد، اما اغلب از یک برنامه مراقبت بزرگتر پشتیبانی می کند. یک رکورد دسته ای از دست رفته می تواند اتاق درمان را کند کند. کارتن گم شده می تواند یک روند را مختل کند. یک مقدار اشتباه می تواند برای همه افراد درگیر استرس ایجاد کند. قابلیت ردیابی واضح به تیم روش ایمن تری برای کار می دهد و بیماران از طریق خدمات بهتر و تاخیر کمتر این احساس را دارند. دیدگاه من ساده است: قابلیت ردیابی نباید مانند حدس و گمان باشد. این باید مانند یک مسیر تمیز باشد. باید نشان دهد که محصول از کجا آمده است. باید نشان دهد که کجا رفته است. باید آنچه را که در دست است نشان دهد. وقتی آن مسیر را به خوبی بسازم، کل تیم با اعتماد به نفس بیشتری کار می کند.

من مدام همین مشکل را در کار تامین پزشکی می‌بینم: محصول در قفسه خوب به نظر می‌رسد، اما رکورد پشت آن ضعیف است. یک جعبه می تواند از تامین کننده به انبار، سپس به کلینیک، سپس به مراقبت از بیمار منتقل شود، و یک اسکن از دست رفته می تواند همه را حدس بزند. اینجاست که ایمنی شروع به لغزش می کند. من به این موضوع اهمیت می دهم زیرا محصولات پزشکی کالاهای معمولی نیستند. بررسی دیرهنگام، سوابق دسته ای اشتباه یا کد ردیابی گم شده می تواند باعث استرس برای کارکنان و خطرات اضافی برای بیماران شود. من دیده‌ام که تیم‌ها ساعت‌ها به دنبال یک شماره می‌گردند در حالی که تلفن‌ها مدام زنگ می‌خورند و مردم منتظر پاسخ هستند. ردیابی پاک آن تصویر را تغییر می‌دهد. وقتی هر آیتم یک رکورد تمیز داشته باشد، می توانم ببینم از کجا آمده، کجا نقل مکان کرده است و چه کسی آن را مدیریت کرده است. که کار روزانه را آسان تر می کند. همچنین به تیم‌ها روشی آرام‌تر برای پاسخ دادن در زمانی که چیزی نیاز به بررسی دارد، می‌دهد. روشی که من به آن نگاه می‌کنم این است: - یک محصول باید دارای یک کد واضح باشد - هر اسکن باید رکورد را یکباره به‌روزرسانی کند - جزئیات دسته و انقضا باید به راحتی قابل خواندن باشند - حرکت‌های ذخیره‌سازی باید ردپایی ساده از خود باقی بگذارند - بررسی‌های فراخوان نباید به حافظه بستگی داشته باشد. من سیستم‌های ساده را دوست دارم زیرا مردم بیشتر از آنها استفاده می‌کنند. یک پرستار مراحل اضافی نمی خواهد. کارگر انبار فرم طولانی نمی خواهد. یک توزیع کننده نمی خواهد حدس بزند کدام کارتن متعلق به کدام لات است. یک اسکن کوتاه می تواند خیلی چیزها را حل کند. یک بار با یک مدیر کلینیک صحبت کردم که با ماسک های یکبار مصرف مخلوط شده بود. دو دسته در یک روز وارد شدند، هر دو به خوبی بسته بندی شده بودند، هر دو شبیه به هم به نظر می رسیدند. تیم آنها را در کنار هم ذخیره کرد. بعداً یک دسته نیاز به چک داشت. از آنجایی که یادداشت های کاغذی ناقص بودند، کارکنان نیم روز را صرف دسته بندی موجودی کردند. هیچ اتفاق چشمگیری نیفتاد، با این حال این روند زمان را تلف کرد و نگرانی ایجاد کرد. پس از اینکه اسکن بارکد و برچسب های دسته ای را اضافه کردند، کار مشابه بسیار آسان تر شد. این همان تغییری است که من به آن اعتماد دارم. برای من، محصولات پزشکی ایمن‌تر و ردیابی واضح‌تر به چند عادت بستگی دارد: مرحله 1: برچسب‌گذاری روی هر اقلام به گونه‌ای که مردم بتوانند سریع بخوانند، یک کد، شماره لات و تاریخ انقضا باید مشخص باشد. مرحله 2: هر حرکت را در نقطه تحویل ثبت کنید اگر کالا از دریافت، ذخیره یا ارسال خارج شود، سیستم باید آن را نشان دهد. مرحله 3: یک منبع حقیقت را حفظ کنید اگر یادداشت های کاغذی، فایل های اکسل و سوابق سیستم با هم مطابقت نداشته باشند، اعتماد مردم از دست می رود. مرحله 4: اغلب موجودی انبار را چک کنید اقلام قدیمی نباید پشت اقلام جدید قرار گیرند. من یک قانون چرخش ساده را ترجیح می دهم که کارکنان بتوانند بدون استرس از آن پیروی کنند. مرحله 5: بررسی فراخوان را آسان کنید اگر یک تامین کننده هشداری ارسال کند، تیم باید بتواند موارد منطبق را سریع پیدا کند. من همچنین فکر می کنم اعتماد در اینجا مهم است. یک خریدار بیمارستان خواهان عرضه پایدار است. یک داروساز سوابق تمیز می خواهد. بیمار محصولاتی را می خواهد که با احتیاط از آنها استفاده شود. هیچ کدام از آنها زبان فانتزی نمی خواهند. آنها مدرکی می خواهند که زنجیره قابل مشاهده است و روند ثابت است. به همین دلیل است که من روی قابلیت ردیابی تمرکز می کنم. نه به این دلیل که خوب به نظر می رسد، بلکه به این دلیل که به افراد کمک می کند با سردرگمی کمتری کار کنند. یک رکورد واضح می تواند حدس و گمان را کاهش دهد. یک دنباله اسکن تمیز می تواند ممیزی را کمتر دردسرساز کند. یک سیستم مشترک می تواند از تبدیل شدن خطاهای کوچک به خطاهای بزرگتر جلوگیری کند. اگر محصولات پزشکی را می فروشید، موجودی را مدیریت می کنید یا از یک تیم مراقبت حمایت می کنید، من ردیابی را به عنوان بخشی از ایمنی در نظر می گیرم، نه به عنوان سرپرست اضافی. محصولات پزشکی ایمن تر به چیزی بیش از یک بسته خوب نیاز دارند. آنها به مسیری نیاز دارند که بتوانید ببینید.

من می دانم فشاری که وقتی یک محموله دیر می شود وجود دارد و هیچ کس نمی تواند بگوید تاخیر از کجا شروع شده است. یک کامیون منتظر است. یک تیم انبار در حال درخواست به روز رسانی است. یک مشتری پاسخ می خواهد. بخش سخت فقط خود تاخیر نیست. بخش سخت، ندیدن مسیر کامل از کارخانه تا تحویل نهایی است. به همین دلیل است که من بر روی دید زنجیره تامین تمرکز می کنم. وقتی می‌توانم هر مرحله از زنجیره تامین را ببینم، می‌توانم نقاط ضعف را زودتر تشخیص دهم، تماس‌های سریع‌تری برقرار کنم و به جای حدس زدن، مردم را با حقایق در جریان بگذارم. من با ترسیم مسیر کامل شروع می کنم. من به هر انتقال نگاه می کنم: بسته بندی تولید تامین کننده بارگیری حمل و نقل گمرک ذخیره سازی تحویل آخرین مایل هر نقطه می تواند سرعت را کاهش دهد. یک جعبه ممکن است به موقع حرکت کند، سپس در یک بندر بنشیند. ممکن است یک پالت آماده باشد، سپس منتظر کامیون بعدی باشید. یک فروشگاه ممکن است انتظار سهام داشته باشد، سپس با یک قفسه خالی روبرو شود. من دیده ام که تاخیرهای کوچک به خریداران ناراحت و هزینه اضافی تبدیل شده است. یک نمای ردیابی ساده به من کمک می کند تا این شکاف ها را پیدا کنم. من نیازی به سر و صدای بیشتری ندارم. من به داده های تمیزی نیاز دارم که نشان دهد مورد کجاست، چه کسی آن را دارد و بعد چه اتفاقی می افتد. من هم تیم را هماهنگ نگه می دارم. وقتی فروش، کارکنان انبار، و شرکای حمل و نقل همه از یادداشت های متفاوتی کار می کنند، اشتباهات به سرعت رشد می کنند. یک نفر می گوید سفارش ارسال شده است. یکی دیگر می گوید هنوز بسته است. شخص سوم تاریخ تحویل متفاوتی دارد. من متوجه شده ام که به روز رسانی های مشترک این نوع سردرگمی را کاهش می دهد. یک مثال برای من برجسته است. یک برند غذایی که با آن کار می‌کردم، مکرراً در فروشگاه‌ها کمبود داشت. محصولات از سیستم غایب نبودند. موضوع یک انتقال دیرهنگام بین سایت بسته بندی و حامل بود. هنگامی که تیم مرحله به مرحله آن انتقال را دنبال کرد، الگوی تاخیر را دید. آنها زمان بندی پیکاپ را تنظیم کردند و تعداد دیر رسیدن را کاهش دادند. رفع تخیلی نبود. قابل مشاهده بود. به استثناها هم توجه می کنم. اکثر محموله ها طبق برنامه حرکت می کنند. مشکل از معدودی است که این کار را نمی کنند. برچسب شکسته، اسکن از دست رفته، تأخیر آب و هوا، توقف گمرکی، انتساب نادرست اسکله - هر یک از اینها می تواند جریان را از بین ببرد. اگر مشکل را زودتر ببینم، می‌توانم مسیر را تغییر دهم، با مخاطب مناسب تماس بگیرم یا خریدار را به‌روزرسانی کنم قبل از اینکه مشکل بزرگ شود. به همین دلیل است که من نقاط بازرسی روشن را به به‌روزرسانی‌های مبهم ترجیح می‌دهم. یک سیستم خوب باید نشان دهد: چه چیزی اکنون به کجا ارسال شده است، چه مرحله ای قبل از اینکه چه کسی مالک اقدام بعدی باشد، چه مرحله ای است. من همچنین فکر می کنم دیده شدن زنجیره تامین باید به برنامه ریزی کمک کند، نه فقط ردیابی. اگر بتوانم ببینم کدام مسیرها کند می شوند، کدام تامین کنندگان دیر کار می کنند، یا کدام انبار بیش از حد بارگیری می کند، می توانم از آن الگو در سفارشات بعدی استفاده کنم. این به من کمک می‌کند تا تاریخ‌های تحویل واقعی‌تر را تعیین کنم و از وعده‌هایی که نمی‌توانم عمل کنم اجتناب کنم. چند عادت این کار را برای من آسان‌تر می‌کند: استفاده از یک منبع مشترک برای بررسی وضعیت حمل‌ونقل در هر مرحله، برچسب‌ها و نقاط را اسکن کنید تا تاخیر در بررسی مسیر، تامین‌کننده، و مشتریان به‌روزرسانی حامل قبل از درخواست اخبار، به نظر ساده برسند. من این رویکرد را دوست دارم زیرا استرس را به عمل تبدیل می کند. من مجبور نیستم حدس بزنم ترتیب کجاست. من می توانم آن را ببینم. من مجبور نیستم به حافظه تکیه کنم. من می توانم به یک رکورد روشن تکیه کنم. این تغییر بر کل زنجیره تاثیر می گذارد، از اولین تماس تامین کننده تا یادداشت تحویل نهایی. وقتی بتوانم هر مرحله از زنجیره تامین را ببینم، تصمیمات بهتری می‌گیرم. تیم با سردرگمی کمتری کار می کند. مشتریان به روز رسانی های واضح تری دریافت می کنند. و حتی زمانی که مسیر شلوغ است، مدیریت جریان آسان‌تر است.

وقتی سفارش می دهم، سکوت نمی خواهم. نمی خواهم حدس بزنم بسته کجاست. من نمی خواهم سه نفر را برای یک آپدیت تعقیب کنم. من نمی خواهم یک تاخیر را با چیزی جز یک پاسخ مبهم به مشتری خود توضیح دهم. آنچه من می خواهم ساده است. می خواهم ببینم محصول از کجا آمده است. می خواهم بدانم از کدام ایست بازرسی رد شده است. من یک پرونده واضح می خواهم که بتوانم آن را باز کنم، بخوانم و به آن اعتماد کنم. به همین دلیل است که "100٪ قابل ردیابی، 100٪ آرامش ذهن" با من صحبت می کند. قابلیت ردیابی یک چیز اضافی فانتزی نیست. این بخشی است که استرس را هنگام شلوغ شدن کار کاهش می دهد. این مسیری را به من می دهد که می توانم از منبع تا تحویل، بدون حدس زدن دنبال کنم. من این نیاز را هر روز در موقعیت های کوچک و واقعی می بینم. صاحب بوتیکی که می شناسم روسری های سفارشی برای مغازه اش سفارش می دهد. او برای فروش طولانی صحبت نمی کند. او شماره دسته، سوابق ارسال و به‌روزرسانی تحویل را می‌پرسد. یک بار اسکن دیرهنگام قبل از فروش آخر هفته باعث وحشت کوچکی شد. ما گزارش ردیابی را بررسی کردیم، بسته را در مرکز اشتباه پیدا کردیم و مشکل را به سرعت برطرف کردیم. او به یک وعده بزرگ نیاز نداشت. او به یک پاسخ روشن نیاز داشت. من همین مورد را با یک مارک قهوه که با آن کار می کنم دیده ام. آنها به هر کیف، هر قطعه، هر یادداشت حمل و نقل اهمیت می دهند. وقتی یکی از مشتریان پرسید که یک دسته از کجا آمده است، تیم بلافاصله رکورد را نشان داد. همین پاسخ ساده باعث صرفه جویی در زمان شد. همچنین به خریدار احساس امنیت می کرد. برای من، ردیابی خوب از یک فرآیند پاک پیروی می کند. قبل از اینکه چیزی از انبار خارج شود، سوابق منبع را بررسی می کنم. من کد رهگیری را در جایی ذخیره می کنم که تیم بتواند سریع آن را پیدا کند. من هر به روز رسانی اسکن را بررسی می کنم و به دنبال شکاف می گردم. من وضعیت را به زبان ساده به اشتراک می گذارم تا خریدار نیازی به رمزگشایی آن نداشته باشد. این نوع کار احساس آرامش می کند. سردرگمی را کاهش می دهد. همچنین به من کمک می کند تا با مشکلات قبل از رشد آنها مقابله کنم. من سیستم هایی را دوست دارم که به من اجازه می دهند به سؤالات واقعی پاسخ دهم: کجا بسته بندی شده بود؟ چه کسی آن را اداره کرد؟ چه زمانی حرکت کرد؟ چه چیزی در طول مسیر تغییر کرد؟ این پاسخ ها زمانی اهمیت دارند که اعتماد مهم باشد. مشتری که از من خرید می کند، اعتماد به نفس می خواهد، نه سر و صدا. صاحب فروشگاه سورپرایز کمتری می خواهد. یک تیم تدارکات کمتر به عقب و جلو می خواهد. من برای همه آنها یک چیز می خواهم: سوابق پاک، چک های تمیز و نگرانی کمتر. این ارزشی است که من در قابلیت ردیابی می بینم. عملی است. درک آن ساده است. این به من کمک می کند هنگام ارسال، فروش یا تهیه محصول به قولم پایبند باشم. اگر بتوانم مسیر کامل را دنبال کنم، می توانم با اطمینان بیشتری صحبت کنم. اگر خریدار من بتواند مسیر کامل را ببیند، می تواند کمی بیشتر استراحت کند. این همان آرامشی است که من می خواهم در هر نظمی ایجاد کنم. آیا علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد روندها و راه حل های صنعت هستید؟ با Shirlin.Su تماس بگیرید: shirlin.su@mac.minaik.com/WhatsApp +8617751097908.

وانگ لی 2024 قابلیت ردیابی محصول و اعتماد مصرف کننده در تجارت جهانی جانسون امیلی 2023 زنجیره تامین رویت و کاهش ریسک در لجستیک مارتینز کارلوس 2022 کنترل موجودی پزشکی از طریق ردیابی مبتنی بر بارکد Chen Mei 2021 ایجاد اعتماد به نفس برای خرید 0 اسمیت هاوس اطلاعات سهام در خرید 0 رابرت وارگی 2 روش‌های چرخشی برای عملیات ایمن‌تر Brown Anna 2019 ردیابی پایان تا پایان برای تضمین کیفیت در تجارت مدرن